تام کروز: تمام توانم را برای این فیلم گذاشتم
تام کروز، یکی از مشهورترین و تأثیرگذارترین بازیگران هالیوود در چند دهه اخیر است. او که در ۳ ژوئیه ۱۹۶۲ در شهر سیراکیوز، نیویورک به دنیا آمد، با استعداد خارقالعاده، جذابیت سینمایی و تعهد بیوقفه به حرفهاش، به چهرهای جهانی تبدیلشده است. کروز نهتنها بهعنوان یک بازیگر، بلکه تهیهکننده و بدلکار نیز فعالیت داشته و در ساخت برخی از پرفروشترین و پرهیجانترین فیلمهای تاریخ سینما نقش کلیدی ایفا کرده است.
کارنامه بازیگری کروز با فیلمهایی مانند «تپهها چشم دارند» (۱۹۸۳) و «رنگ پول» (۱۹۸۶) آغاز شد، اما اوج شهرت او با ایفای نقش موریکو در «تاپ گان» (۱۹۸۶) به دست آمد. ازآنپس، او با حضور در فیلمهای ماندگاری چون «متولد چهارم ژوئیه» (۱۹۸۹)،«مأموریت غیرممکن» (۱۹۹۶)، «چند مرد خوب» (۱۹۹۲) و «جری مگوایر» (۱۹۹۶) جایگاه خود را بهعنوان یکی از ستارههای بیچونوچرای سینما تثبیت کرد.
تام کروز با همکاری با کارگردانان بزرگی مانند استیون اسپیلبرگ، برایان دی پالما و کریستوفر مککوآری، همواره سعی کرده است هنر بازیگری خود و سینمای اکشن را ارتقا دهد. علاوه بر موفقیتهای هنری، زندگی شخصی و باورهای مذهبی او (بهویژه وابستگی به کلیسای ساینتولوژی) نیز همواره موردتوجه رسانهها بوده است.
تام کروز، بازیگری که نامش با بدلکاریهای نفسگیر و تعهد تمامعیار به سینما گرهخورده، در جدیدترین گفتوگوی خود از چالشها، دغدغهها و فلسفه پشت «فیلم مأموریت: غیرممکن – حساب نهایی» سخن گفته است. او در این مصاحبه، از نگاهش به نقش ایتن هانت، مفهوم تهدید دیجیتال و حتی شیوه بازگشت آرامش پس از روزهای پرتنش فیلمبرداری صحبت میکند.

باز هم خودتان بسیاری از بدلکاریها را انجام دادهاید. چرا این موضوع برایتان اهمیت دارد؟
برای من، واقعی بودن تجربه سینمایی اهمیت دارد. وقتی تماشاگر بداند که بازیگر واقعاً روی بال هواپیما ایستاده یا از صخرهای میپرد، رابطهای صادقانه با فیلم برقرار میکند. این ارتباط مستقیم، همان چیزی است که سینما را برایم زنده میکند.
درباره صحنه معروف پرواز روی بال هواپیما، کمی توضیح میدهید؟
آن صحنه یکی از دشوارترین صحنههایی بود که تاکنون انجام دادهام. در حین پرواز با سرعتی بیش از ۱۹۰ کیلومتر در ساعت روی یک هواپیمای دوباله، باید تمرکز کامل میداشتم. برای این سکانس، تمرینهای فیزیکی و ذهنی زیادی داشتیم. صبحها قبل از آغاز کار، رژیم غذایی سنگینی شامل ۱۰ تا ۱۲ تخممرغ میخوردم تا بدنم انرژی کافی داشته باشد.

از نگاه شما، ایتن هانت چه جایگاهی در این فیلم دارد؟
ایتن فقط یک شخصیت نیست؛ او بخشی از من شده. بیش از دو دهه با او زیستهام. او انسانی است که میان انجام وظیفه و حفظ انسانیت، همیشه راهی اخلاقیتر انتخاب میکند، حتی اگر هزینهاش جان خودش باشد.
این بار دشمن، یک نهاد دیجیتال هوشمند است. چرا تصمیم گرفتید به سراغ هوش مصنوعی بروید؟
ما در دورهای زندگی میکنیم که ترس از ناشناختههای فناوری، هر روز بیشتر میشود. هوش مصنوعی، بهویژه وقتی ناشناس، بیچهره و غیرقابلکنترل باشد تهدیدی تازه و واقعی است. در این فیلم، خواستیم نشان دهیم که وقتی دشمن دیگر انسان نیست، قهرمان باید عمیقتر، انسانیتر و هوشمندتر باشد.

بعد از چنین صحنههای پرتنشی، چطور آرامش پیدا میکنید؟
من اغلب شبها به پیانو پناه میبرم. نواختن برایم مثل مراقبه است. این کار ذهنم را بازمیگرداند به تعادل. سکوت و موسیقی برای من مکمل هیجان سینما هستند.
آیا این آخرین فیلم از مجموعه «مأموریت: غیرممکن» خواهد بود؟
نمیدانم. شاید باشد، شاید نه. ولی با اطمینان میگویم که تمام توانم را برای این فیلم گذاشتم. از همان ابتدا با خودم عهد کردم که یا این فیلم بهترین خواهد بود، یا ساخته نخواهد شد. هواداران این مجموعه، لایق فیلمی بودند که افتخار کنند تماشایش کردهاند.


حمیده وطنی
حمیده وطنی گرگری کارشناس ارشد پژوهش هنر، نویسنده و منتقد سینما، فعالیت پژوهشی خود را با نشریه علمی پژوهشی نگره بهعنوان مدیر داخلی نشریه و فعالیت رسانهای سینمایی را با ماهنامه سینما آغاز کرد مقالات او در نشریات متعددی ازجمله مهر، سینما ویدئو، روزنامه اعتماد ... چاپشده است، او پیشتر دبیر تحریریه نشریه «دایره» بود و هماکنون دبیر تحریریه رسانه رسمی فرهنگی هنری سلیس نیوز و دبیر سرویس سینمایی است.




