همیشه (شیرین اتحادیه)

شیرین اتحادیه

نمایشگاه فردی

۱۶ اردیبهشت تا ۲ خرداد ۱۴۰۱

تاریخ منظره نشان می‌دهد که ما از خاک و درک زیست کره به چشم‌اندازی تقلیل‌گرایانه به منظره رسیدیم. برخی جنبش‌های اخیر هنر دوباره به خاک و مواد طبیعت بازگشت کردند و برخی تشابه میان بدن و زمین را در آثارشان نشان دادند. آثار تازه‌ی شیرین اتحادیه هر دو خاستگاه را موردتوجه قرار داده است. او تأکید دارد که برایش خاک و زمین در مفهومی گسترده اهمیت دارد، به همین دلیل موضوع انتخاب‌هایش از زمین و زن عشایر و خواننده‌ای سیاه‌پوست در دوره‌های کاریش را مشابه می‌داند. دریافت بدنمند او از موضوعات و عمل نقاشانه جلب‌توجه می‌کند. به این شیوه‌ی ادراک، مرلوپونتی اشاره‌کرده است. به نظر او ادراک نه دریافت کیفیت‌های حسی چیزهاست و نه حکم درباره‌ی آن‌ها، نه دریافت منفعلانه اجزاء منفصل امور حسی و نه حاصل استدلال یا قوای عقلی؛ بلکه شیوه‌ی مواجهه بدنی ما و شکل دستیابی ما به جهان است و این شیوه‌ی مواجهه، مقدم بر تفکر است.

اتحادیه خاطره‌ی خود از خاک و دشت‌های ایران را در دریافتی بدنمند و حسی به نقاشی‌هایی بدل کرده است که کشش، فرسایش، اتفاقات و لایه‌های خاک و دست ورزی و کنش نقاشانه را باهم نشان می‌دهند. آثار او اگرچه دست آورد‌های هنرمندان مدرن و معاصر مانند مارک روتکو وپاتریک هرون و بعد‌تر آنسلم کیفر را در خود محفوظ دارند اما به‌شدت مبتنی بر دریافت و عمل تجربی و زیستی هنرمند هستند. نقاشی‌ها فاقد عناصر تزیینی و کلیشه‌ای از منظره‌اند، در عوض نوسانات رنگ  و بافت و شکل و رنگ‌های غیرقابل‌پیش‌بینی و غریزی در جزییات، آن‌ها را به آثاری تأمل‌برانگیز و تأثیر‌گذار بدل کرده است. انگار که لایه‌های خاک و فرسایش آن‌ها را می‌بینیم یا خاطراتی که در زمین از تاریخ به‌جامانده است، بی‌اینکه اشاره‌ای مستقیم به عنصری شود. تفتیده بودن و کمبود آب در سرزمین ایران را می‌توان در سطوح رنگی کوچک و خطوط آبی‌رنگ دید که نویدبخش است.

اتحادیه در نقاشی‌هایش به‌درستی افق و اسمان را حذف کرده، بااینکه خطوطش بیشتر افقی هستند تا تمرکز خود و بیننده را بر زمین و خاک بکشاند و رفتار خاک، رنگ‌ها، شکستگی‌ها، خراش‌ها و ترک‌هایش را پیش رو بگذارد. ابزار‌های متنوع نقاشی مانند آکرولیک و پاستل و لمس این اجزاء، اجازه‌ی کار لایه لایه و شهودی را به نقاش داده و او بر زمینه‌ای بافت‌بندی شده آن‌ها را به کار می‌گیرد. غرایز و بدن و حس‌های چندگانه‌ی ما با این نقاشی‌ها مواجه می‌شود و این رودررویی، تنها تصویری نیست.

اتحادیه با این نقاشی‌ها انگار منظره را به زمین و خاک مبدل کرده و درعین‌حال به رسانه و تجربیات نقاشانه وفادار مانده است. این نقاشی‌ها هم چشم‌نوازند، هم به‌شدت منقلب کننده هستند و احساسات را به خود معطوف می‌کنند و راه را برای اندیشیدن هموار می‌سازند. عناصری بنیادین مانند خاک و آب را نشان می‌دهند و تفکرات درباره‌ی هستی و  زندگی و زوال را بیدار می‌کنند.

بهنام کامرانی

گالری ویستا

تهران | خیابان مطهری | خیابان میرعماد | کوچه دوازدهم | پلاک ۱۱

شماره تماس: ۸۸۵۱۳۹۳۳-۰۲۱

حمیدرضا پژ‌مان
حمیدرضا پژ‌مان

آیتم های مشابه

نقاشی‌های معین معمار کاشانی

مدیر

واقعیت ناگوار یا از چیزهایی که نمی‌توان سخن گفت (نوگل مظلومی)

مدیر

گلستان (محمد رحیمی)

مدیر

دیدگاهی بنویسید

هفده + چهار =