دنیم ژاپنی. این پارچههای کندبافت که با تکنیکهای سنتی رنگرزی ایندیگو تولید میشوند، حالا به خط مقدمِ جدیدِ رقابت میان خانههای مدِ لوکس تبدیل شدهاند تا باری دیگر این پرسش قدیمی را زنده کنند که تفاوتِ واقعی میان یک شلوارِ معمولی و یک اثر هنری پوشیدنی در چیست؟
شلوار جین، لباسی که زمانی برای کارگران معدن، کشاورزان و طبقه کارگر بهعنوان پوشاکی ارزان، مقاوم و کاربردی طراحی شد، حالا به جدیدترین عضو خانواده کالاهای لوکس تبدیل شده است، تا جایی که قیمت بعضی مدلهای آن با یک خودرو دستدوم برابری میکند.
در دنیایی که قیمت کیفهای چند هزار دلاری و لباسهای فرش قرمز دیگر کسی را شگفتزده نمیکنند، حالا نوبت دنیم رسیده است تا از لباس کار روزمره به کالایی تجملی تبدیل شود، تغییری که دوباره این پرسش قدیمی را مطرح میکند که آیا واقعاً برای کیفیت پول میدهیم یا فقط برای نام یک مارک؟
تب شلوار جین لوکس در سالهای اخیر بهسرعت گسترش یافته است. مارک فرانسوی آلایا شلوار جینی با پارچه دنیم ژاپنی و قیمت حدود هزار و ۱۰۰ دلار عرضه کرده که به دلیل فرم، راحتی و دوخت دقیق موردتوجه قرارگرفته است.
در مقابل، جاناتان اندرسون در همکاری با مارک پوشاک مقرونبهصرفه تر یونیکلو شلوارهایی با قیمت حدود ۴۵ دلار تولید میکند که آنها نیز با استقبال گسترده روبهرو شدهاند.
بااینحال، فاصله میان جین ارزان و جین لوکس فقط به برچسب قیمت محدود نمیشود. بخش مهمی از این تفاوت به پارچهای برمیگردد که در سالهای اخیر به یکی از مقدسترین نامها در دنیای دنیم تبدیل شده است: دنیم ژاپنی.
دنیم سنتی ژاپنی بهویژه پارچههایی که در منطقه کوجیما تولید میشوند، معمولاً با دستگاههای بافندگی قدیمی و کندبافت تهیه میشوند، دستگاههایی که برخلاف تولید صنعتی مدرن، پارچه را آهستهتر، اما با بافتی متراکمتر و مقاومتر تولید میکنند. بسیاری از این پارچهها از نوع «جین حاشیهبافت» هستند، یعنی لبه پارچه بهگونهای بافته میشود که ریشریش نشود و دوام بیشتری داشته باشد.
بخش مهم دیگری از ارزش این پارچهها به شیوه رنگرزی آنها مربوط است. در دنیمهای سنتی ژاپنی، نخها بارها در رنگ گیاهی نیلی یا ایندیگو فرو برده میشوند تا لایههای رنگ بهتدریج روی سطح نخ شکل بگیرند. در این روش، مرکز نخ کاملاً رنگ نمیگیرد و همین مسئله باعث میشود پارچه بهمرورزمان و با استفاده، ساییدگی و شستوشو، ظاهر منحصربهفردی پیدا کند.
طرفداران دنیم معتقدند یک جین خوب باید با بدن صاحبش «زندگی کند»، یعنی بعد از هر بار استفاده نرمتر، خوشفرمتر و شخصیتر شود. به همین دلیل بسیاری از علاقهمندان حرفهای دنیم، شلوار جین خود را ماهها نمیشویند تا پارچه بهتدریج فرم طبیعی بدن را بگیرد.
امی لورتون، مشاور صنعت دنیم و بنیانگذار شرکت «دنیم دودز»، به نشریه گاردین میگوید تفاوت اصلی میان جین ارزان و جین باکیفیت معمولاً بعد از مدتی استفاده، آشکار میشود. به گفته او، شلوارهایی که در ابتدا بیشازحد نرماند، اغلب بافت شلتری دارند و سریعتر فرمشان را از دست میدهند.
در سالهای اخیر، مارکهای لوکس بیشتری وارد بازار مد و لباس و جینهای گرانقیمت شدهاند. در سال ۲۰۲۲، ماتیو بلازی برای بوتگا ونتا شلوار جینی با قیمت شش هزار و ۹۰۰ دلار طراحی کرد که تنها در دو هفته به فروش رفت.
پسازآن، جینهای لوکس در نمایشهای والنتینو، اردم، ورساچه و بالنسیاگا نیز دیده شدند. شلوار جینهای شانل که مارگو رابی تبلیغ کرد یا مدلهایی که جنیفر لارنس از مارک کِیت میپوشد، هم بخشی از همین موج تازهاند.
بااینحال، تردیدها حتی در دنیای دنیم لوکس نیز ادامه دارد و بسیاری میپرسند آیا یک شلوار جین واقعاً میتواند هزاران دلار ارزش داشته باشد؟
بازار جین امروز از مدلهای ۳۰ دلاری تا شلوارهای چند هزار دلاری را در برمیگیرد، اما قیمت بالا همیشه به معنای کیفیت بهتر نیست. اگر قصد خرید یک شلوار جین خوب را دارید، این نکات میتواند به تشخیص دنیم باکیفیت از مدلهای صرفاً گرانقیمت، کمک کند:
- دنیمهای باکیفیت معمولاً بافت متراکمتر و سنگینتری دارند. پارچههایی که بیشازحد نرم و کشیاند، اغلب سریعتر فرمشان را از دست میدهند.
- رنگ طبیعی نیلی نشانه مهمی است. همانطور که پرزهای یک قالی که با نخ رنگرزی گیاهی بافته شدهاند، بهمرورزمان تلالو خود را نشان میدهد، رنگرزی گیاهی در پارچه جین هم همینطور است.
- دوخت منظم، پرچهای فلزی محکم، دکمههای مقاوم و زیپ باکیفیت نشانه توجه بیشتر به تولیدند. وزن پارچه هم مهم است. دنیم سنگین معمولاً دوام بیشتری دارد و بهتر فرم میگیرد.
- این را هم فراموش نکنید که شستوشوی زیاد دشمن دنیم است. علاقهمندان حرفهای جین معمولاً شلوارهایشان را کمتر میشویند تا فرم و رنگ طبیعی پارچه حفظ شود. شستوشوی مداوم باعث فرسودگی سریعتر دنیم میشود.
اگر هر روز جین میپوشید، دوام و راحتی مهمتر از مارک و روندهای بازار و شبکههای اجتماعی است. به خاطر داشته باشید بسیاری از دنیمهای باکیفیت، مخصوصاً مدلهای ژاپنی یا قدیمی، بعد از مدتی استفاده حتی خوشفرمتر هم میشوند و در بازار لباسهای دستدوم هم ارزش خرید بالایی دارند.
